Rugklachten
De wervelkolom bestaat uit lenden-, borst- en halswervels. Tussen de verschillende wervels zijn er tussenwervelschijven die de druk opvangen van belasting zoals zitten en staan. De wervels zijn met kleine gewrichtjes (facetgewrichten) aan elkaar verbonden. Aan de borstwervels hechten zich ook de ribben met eigen gewrichtjes. Door de wervelkolom heen loopt het ruggenmerg dat de verbinding vormt tussen de zenuwen van armen, romp en benen en de hersenen.

De rug is dus een complex geheel van wervels, tussenwervelschijven en ribben, die met bandjes en kapsels bij elkaar gehouden worden. Er zijn veel heel kleine spiertjes en een paar grote rug-, bil- en dwarse buikspieren die de wervelkolom en het bekken stabiliseren. Als er in de wervelkolom gewrichtjes minder goed bewegen of in de verkeerde positie zijn blijven steken kunnen er klachten van verschillende aard optreden. Vaak gaan de bewegingsbeperkingen gepaard met letsel van de tussenwervelschijf.

Rugpijn kan het gevolg zijn van:

• Een uitpuilende tussenwervelschijf. In ernstige gevallen (hernia) duwt deze zo hard tegen de zenuw die erlangs loopt dat de zenuw niet meer goed kan werken en er onder meer spierzwakte optreedt in het been. In mildere gevallen geeft de druk op de zenuw wel uitstralende pijn in het been of rugpijn, maar geen spierzwakte, verminderd huidgevoel of reflexveranderingen.

• Veranderingen van de gewrichten, zoals bij artrose of reumaitsche aandoeningen als Bechterew

• Bewegingsbeperkingen van de facetgewrichten

• Overmatige beweeglijkheid van wervels

• Aandoeningen van organen

• Psychische overbelasting, stressgerelateerde factoren

• Combinaties van bovenstaande factoren.

Uw Orthopedisch Manueel Therapeut is opgeleid om de rugklachten gedetailleerd te kunnen onderzoeken en behandelen. Iedere oorzaak vereist haar eigen specifieke technieken of aanpak. Medische trainingstherapie kan nodig zijn om u voor te bereiden op sporten en werken. Indien nodig wordt nader onderzoek aangevraagd bij uw huisarts of specialist. Ook kan het zijn dat de OMT-er het nodig acht dat andere disciplines ingeschakeld worden om u zo goed mogelijk te kunnen helpen bij uw herstel.